5
اسفند
که سرو از خاک بیرون با دل آزاد می آید
مرا از غفلت خود بر سر این بیداد می آید
نباشد صید اگر غافل چه از صیاد می آید؟
شاعر: صائب تبريزي/ غزل 3193
5
اسفند
تراوش می کند خونین دلی از مهر خاموشی!
به این آتش زبانی عاجزم در شکر بیدادش
دل من کی برون از عهده الطاف می آید؟
زسنگ خاره دارم چار بالش چون شرر صائب
زبس سنگ ملامت بر من از اطراف می آید
شاعر: صائب تبريزي/ غزل3199
5
اسفند
ز بیدردان به گوشم گفتگوی عشق می آید!
مگر بی کوشش این دولت نصیب ما شود، ورنه
زما افتادگان کی جستجوی عشق می آید؟
شاعر: صائب تبريزي/ غزل 3200
8
بهمن
بسم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی!
همه عمر در فراقت بگذشت و سهل باشد
اگر احتمال دارد به قیامت اتصالی
چه خوش است در فراقی همه عمر صبر کردن
به امید آن که روزی به کف اوفتد وصالی
شاعر: سعدي/ غزل 593
7
بهمن
ای بلبل اگر نالی من با تو هم آوازم!
باشد که تو خود روزی از ما خبری پرسی
ور نه که برد هیهات از ما به تو پیغامی
گر چه شب مشتاقان تاریک بود اما
نومید نباید بود از روشنی بامی
شاعر: سعدي/ غزل 597
